Test Xbox 360 Wireless Racing Wheel

Czym byłaby dobra gra wyścigowa bez odpowiedniej kierownicy? Na „pierwszym” Xboksie bardzo brakowało tej ostatniej, dlatego teraz Microsoft postanowił stworzyć Xbox 360 Wireless Racing Wheel. Sprzęt ten został zbudowany specjalnie z myślą o Forzy Motorsport 2, choć pojawił się na rynku kilka miesięcy przed jej premierą i sprawdzał się w praniu całkiem nieźle już z Project Gotham Racing 3.

Od strony wizualnej kierownica prezentuje się doskonale. Całość jest utrzymana w szaro-białej kolorystyce Xboxa 360 i dobrze się prezentuje będąc w pobliżu konsoli. Sama kierownica składa się z dwóch części. Na podstawę, przymocowywaną do stołu/biurka, nakłada się górną część i unieruchamia przy pomocy specjalnych zaczepów. Konstrukcja urządzenia jest tak przemyślana, że można je trzymać również na kolanach, choć umocowanie kierownicy przy stole zaowocuje znacznym zwiększeniem jej stabilności. Za kierownicą mamy specjalne łopatki do zmiany biegów, takie jak te używane w Formule 1. Osobnym elementem są pedały gazu i hamulca. Nie każdemu przypadnie charakterystyczna podstawa na której się znajdują, a to z powodu... „dziury” – widać ją dobrze na ósmym, jedenastym i następnych zdjęciach, na które polecam spojrzeć w przypadku sprośnych skojarzeń ;) . Kierownica jest u dołu spłaszczona, podobnie jak w wyścigowych furach. Znajdziemy na niej wszystkie podstawowe przyciski z pada: A, X, B, Y, krzyżak (minimalnie lepiej działający niż w standardowym kontrolerze), znajdujący się w centralnej części przycisk Guide, a z jego prawej i lewej strony Start i Back. Z prawej strony, pod zdejmowalnym panelem, znajduje się slot na baterie. Nie zabrakło także miejsca na headset, dzięki czemu nie musimy milczeć w czasie wyścigu ze znajomymi.

Teoretycznie kierownica jest bezprzewodowa, ale nie obędzie się bez zabawy z kablami. Z kierownicy prowadzimy kabel do niewielkiego zasilacza (z którego kabel idzie do gniazdka z prądem) oraz do pedałów. Konsola wykrywa urządzenie tak samo, jak zwykłego pada, wystarczy wcisnąć przycisk wyszukujący kontrolery. Zaczynając grę od razu czuć główną zaletę kierownicy – Force Feedback. Kierownica trzęsie się jak szalona, gdy tylko uderzymy w inny samochód lub barierkę, a także podczas zmiany nawierzchni, np. gdy najedziemy na tarkę lub trawę. Są również „zwykłe” wibracje, ale powiedzmy jasno – to nie to samo, co Force Feedback. Jednak FF to nie tylko wstrząsy – siła ta umożliwia dodatkowo odczuwanie realistycznego oporu w czasie jazdy, szczególnie podczas skręcania przy dużych prędkościach. Świetne wrażenie potęgowane jest przez różne zachowania auta na trasie – mam tu na myśli buksowanie, blokowanie się kół, przeciążenia, itp. Nic dziwnego, że urządzenie trzeba podłączyć do prądu, wszak FF zużywa niemałe ilości energii. Manetki do zmiany biegów sprawdzają się doskonale, są bardzo dobrze wyprofilowane i wygodnie się ich używa. Szkoda, że nie doświadczą tego osoby jeżdżące na automacie ;) . Cały obwód kierownicy, oprócz jej posrebrzonej dolnej części, jest wyłożony dobrej jakości skórą, dzięki której nasze spocone dłonie nie będą miały prawa się ślizgać. Pedały działają bez zarzutu, z wyjątkiem dwóch drobnych niedogodności hamulca: chwilowego skrzypienia przy wciskaniu, które zacząłem słyszeć po kilku miesiącach użytkowania, oraz jego zbyt lekkiego, wg mnie, działania. Niektórzy poradzili sobie z tym ostatnim wciskając pod pedał miękką gąbkę, która (podobno) znacznie poprawia efekt, ale przecież nie kupujemy drogiego sprzętu po to, aby przy nim jeszcze majstrować.

A propos majsterkowania: niektóre, wczesne, egzemplarze kierownic (w tym mój), mają problemy z kalibracją. Po załączeniu są obrócone o dosłownie kilka stopni w lewo lub prawo i to jest ich neutralna pozycja. Jest to błąd o tyle denerwujący, że może nieco mylić gracza, poza tym głupio wygląda taka skręcona kierownica :) . Na szczęście w czasie wyścigu nie jest to aż tak odczuwalne, a w najnowszych wersjach urządzenia wada ta prawdopodobnie została wyeliminowana. Osoby mające odpowiednie zdolności mogą naprawić kalibrację rozkręcając kierownicę i własnoręcznie wymieniając łożysko na nowe. Z innych problemów wymienić należy słabo trzymającą się podstawę pedałów – nie przylega ona mocno do podłoża i czasem się ślizga. Wielka szkoda, że Microsoft nie pokusił się o osobny drążek do zmiany biegów, z pewnością dodałoby to realizmu w czasie gry (choć do dwóch łopatek da się przyzwyczaić). Nie wspominając o sprzęgle – tutaj króluje kierownica G25 od Logitecha. Niestety nie współpracuje ona z Xboxem 360.

Wszystkie opisane wyżej wrażenia dotyczą obcowania głównie z PGR3 oraz FM2 – z tą drugą w większości. Oprócz tych tytułów, kierownicę obsługują Forza Motorsport (Xbox), Need for Speed Carbon i Test Drive Unlimited. Dwie ostatnie wykorzystują Force Feedback (TDU po stosownej aktualizacji), ale granie na kierownicy w NFS Carbon jest, hmm... bezsensowne? Przynajmniej ja nie potrafiłem opanować modelu jazdy, jaki zaimplementowali panowie z EA. FM1 z powodu braku FF i niekomfortowego obłożenia przycisków zbytnio nie rajcuje. Za to w TDU gra się całkiem miło. Zdecydowanie jednak sprzęt sprawdza się najlepiej z Forzą 2. Jeśli jesteś fanem tej pozycji, w najnowsze wyścigi Microsoftu grasz często, kierownica zapewni Ci ogromne wrażenia. Jeździ się na niej trudniej, niż na padzie, ale dla tych niesamowitych emocji warto wydać nieco ponad 400 zł. A jeśli dysponujemy mniejszymi funduszami, zawsze można zainwestować w troszkę gorszej jakości Logitech DriveFX.

Plusy:

• wygląd i wykonanie
  
• komfort użytkowania
• Force Feedback!

Minusy:

• w starszych wersjach problemy z kalibracją
• brak drążka do zmiany biegów oraz sprzęgła
• mimo wszystko - cena